Ამბავი

სურათი 1 - საბერძნეთში ჩაწერილი ადგილებისა და სასაფლაოების რაოდენობის შემცირება

სურათი 1 - საბერძნეთში ჩაწერილი ადგილებისა და სასაფლაოების რაოდენობის შემცირება



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.


თანამშრომელთა ჩართულობის ისტორიული ვარდნა რეკორდულ ზრდას მოყვება

Gallup თვალყურს ადევნებს სამუშაო ძალის ჩართულობას და კეთილდღეობას ამ უპრეცედენტო პერიოდში. ჩვენ ვაძლევთ უახლეს განახლებებს ორგანიზაციის ლიდერებს, რათა მათ გაიგონ გავლენა სამუშაო ადგილზე და რა სჭირდებათ მათ ადამიანებს ყველაზე მეტად ამ სწრაფი ცვლილების დროს.

მაისის დასაწყისში, შეერთებულ შტატებში დასაქმებულთა ჩართულობა ახალ დონეზე გაიზარდა.

ახლა, ერთი თვის შემდეგ, Gallup– ის თვალთვალი აღმოაჩენს ყველაზე მნიშვნელოვან ვარდნას, რაც ჩვენ დაფიქსირებული გვაქვს აშშ – ში თანამშრომელთა ჩართულობის თვალყურის დევნების ისტორიაში, 2000 წლიდან.

ხაზოვანი დიაგრამა გვიჩვენებს აშშ -ს თანამშრომელთა ჩართულობის ტენდენციას 2020 წელს ჯერჯერობით. 2020 წლის 9-23 მარტის კვლევები აჩვენებს, რომ 37% იყო ჩართული და 15% აქტიურად იყო ჩართული. 2020 წლის 27 აპრილიდან 17 მაისის ჩათვლით ჩატარებული კვლევები აჩვენებს, რომ 38% იყო ჩართული და 13% აქტიურად იყო ჩართული. უახლესი გამოკითხვა 1-14 ივნისს აჩვენებს, რომ 31% იყო ჩართული და 14% აქტიურად იყო ჩართული.

Gallup– მა გასული თვის დასაწყისში აღმოაჩინა, რომ შეერთებულ შტატებში & quotengaged & quot; მუშაკთა პროცენტული მაჩვენებელი - ვინც ძალიან ჩართულია, ენთუზიაზმით და ერთგულია მათი სამუშაოსა და სამუშაო ადგილის - მიაღწია 38%-ს. ეს არის ყველაზე მაღალი მას შემდეგ, რაც Gallup– მა დაიწყო მეტრიკის თვალყურის დევნება 2000 წელს. ახლა, გაზომვით 1-14 ივნისიდან მაისის ბოლოს ჯორჯ ფლოიდის მკვლელობის შემდეგ და შემდგომი საპროტესტო აქციები და არეულობები პანდემიის, უმუშევრობისა და მცდელობების თავზე. ზოგიერთი ბიზნესის ხელახლა გახსნის მიზნით, სამუშაო მოსახლეობის 31% არის დაკავებული. წელს Gallup– ის თანამშრომელთა ჩართულობის სამი ღონისძიების გათვალისწინებით, 2020 წლის განმავლობაში დასაქმებულთა საერთო პროცენტული მაჩვენებელი 36%–ია.

მას შემდეგ, რაც თანამშრომელთა ჩართულობა უაღრესად არის დაკავშირებული შესრულების ბევრ შედეგთან - მით უმეტეს რთულ დროს - დასაქმებულთა პროცენტული მაჩვენებლის ამ უპრეცედენტო ვარდნას აქვს მნიშვნელოვანი პოტენციური შედეგები.

იმ თანამშრომლების პროცენტული მაჩვენებელი, რომლებიც „ციტატატურად არიან გათიშულნი“ - მათ, ვისაც სავალალო სამუშაო გამოცდილება აქვთ და თავიანთ უბედურებას კოლეგებზე ავრცელებენ - დაახლოებით ერთსა და იმავე დონეზე დარჩა. ეს იყო 14% ივნისში 13% მაისის დასაწყისში. ეს ამცირებს აქტიურად ჩართულ თანამშრომლებთან თანაფარდობას აშშ – ში 3.0 – დან 1 – მდე 2.2 – დან 1 – მდე, რაც ყველაზე დაბალია 2016 წლის შემდეგ. მუშაობს დამსაქმებელთან 2020 წლის 1-14 ივნისიდან.

ხაზოვანი დიაგრამა გვიჩვენებს აშშ -ს თანამშრომელთა ჩართულობის ტენდენციას ყოველწლიურად საშუალოდ 2000 წლიდან 2020 წლამდე. 2000 წელს დაკავებული პროცენტი იყო 26% და შემდეგ შედარებით სტაბილურად გაიზარდა 2019 წლამდე, როდესაც 36% იყო ჩართული. 2020 წლის მაჩვენებელი ემყარება ჯერჯერობით კვლევის სამ თარიღს 2020 წელს და საშუალო პროცენტი ჩართულია 36%. 2000 წელს აქტიურად გათიშული ამერიკელი თანამშრომლების პროცენტი იყო 18%. ეს მაჩვენებელი 2007 წელს მიაღწია მაღალ წერტილს 20% აქტიურად გათიშული, მაგრამ შემდეგ განაგრძო შედარებით სტაბილური ვარდნა, სანამ 13% აქტიურად არ ჩაერთო რეიტინგში 2019 წლიდან. 2020 წლის საშუალო მაჩვენებელი აქამდე 14% აქტიურად არის გათიშული.

მუშათა დანარჩენი 54% „არ არის დაკავებული“ - ისინი ფსიქოლოგიურად არ არიან დაკავშირებული თავიანთ საქმიანობასა და კომპანიასთან. ეს თანამშრომლები თავიანთ საქმიანობაში აყენებენ დროს, მაგრამ არა ენერგიას ან ვნებას. როგორც წესი, დაქირავებული თანამშრომლები გამოდიან სამუშაოდ და ხელს უწყობენ საჭირო მინიმალურ ძალისხმევას. ისინი ასევე ეძებენ დასაქმების უკეთეს შესაძლებლობებს და სწრაფად დატოვებენ თავიანთ კომპანიას ოდნავ უკეთესი შეთავაზებისთვის.

მენეჯერებსა და ლიდერებს შორის ჩართულობა მცირდება

თანამშრომელთა ჩართულობის ყველაზე დიდი ვარდნა იყო მენეჯერულ ან ლიდერულ თანამდებობებზე, ასევე არა თეთრკანიან რესპოდენტებზე და დემოკრატიული პოლიტიკური პარტიების ან დამოუკიდებელ პირებზე. ვარდნა უფრო მკვეთრი იყო იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც მუშაობდნენ ადგილზე, როგორც სახლში, ასევე ლურჯ საყელოში ან მომსახურების მუშაკებში. წვეთი უფრო დიდი იყო მამაკაცებისთვის, ვიდრე ქალებისთვის.

მარტის შუა რიცხვებიდან Gallup თვალყურს ადევნებს დამსაქმებელთა რეაგირებას კორონავირუსზე. მარტიდან აპრილის დასაწყისამდე თანამშრომლებმა განაცხადეს, რომ მათი დამსაქმებლები გაუმჯობესებულნი არიან კომუნიკაციაში და მზადყოფნაში. მათი დამსაქმებლების ეს წარმოდგენა მას შემდეგ გაძლიერდა, რაც ივნისამდე, როდესაც თანამშრომლებმა განაცხადეს, რომ ისინი თავიანთ სამუშაოს შესასრულებლად გაცილებით ნაკლებ მზადყოფნაში იყვნენ და დამსაქმებელსა და ზედამხედველს შორის ურთიერთობა უფრო დაბალი შეაფასეს. დასაქმებულებს შორის სოციალური დისტანცია ასევე დაბალია.

თანამშრომლების ჩართულობის ბოლოდროინდელი ვარდნა უაღრესად არადამახასიათებელია, თუ გავითვალისწინებთ წარსული ტენდენციების სტაბილურობას დროთა განმავლობაში მხოლოდ თანდათანობით გაუმჯობესებით. 2001-2002 ან 2008-2009 წლების წინა რეცესიებიც კი, 11 სექტემბრის თავდასხმა და შემდგომი მოვლენები და წინა პანდემიები მნიშვნელოვნად არ აფერხებს თანამშრომლების ჩართულობას აშშ – ში ზემოთ აღწერილი ზოგიერთი დემოგრაფიული ტენდენციის გათვალისწინებით, ნაჩქარევის ზოგიერთი შესაძლო მიზეზის გამო. დაკავებული მუშაკების პროცენტული ვარდნაა:

  1. ჯორჯ ფლოიდის მკვლელობის შემდგომ საზოგადოებრივმა არეულობამ სამუშაო ადგილზე შემაფერხებელი სამუშაოები შექმნა, რაც უფრო მეტად ართულებს ლიდერებს წარმოდგენასთან დაკავშირებული ჩართულობის ელემენტებზე დასასწრებად-მრავალფეროვნება და ინკლუზიურობის გამოწვევები იზრდება ისე, როგორც არასდროს.
  2. დამსაქმებლებმა ყურადღება გაამახვილეს - ან გაურკვეველი იყო - მათი გეგმები, რადგან ბევრ შტატში ბიზნესმა დაიწყო ხელახალი გახსნა ივნისში.
  3. ზოგიერთი ადრე გათავისუფლებული თანამშრომელი ბრუნდება სამუშაო ძალაში. მაისში, Gallup– მა აღმოაჩინა, რომ ისინი, ვინც დასაქმებულნი იყვნენ, შემდეგ სამსახურიდან გათავისუფლებულნი ან სამსახურიდან გათავისუფლებულნი იყვნენ ოდნავ უფრო დაბალი ჩართულობით, ვიდრე ისინი, ვინც განაგრძობდნენ დასაქმებას. მაგრამ ეს მხოლოდ ახსნის ჩართულობის ძალიან მცირე ვარდნას და არ არის შვიდი პროცენტიანი პუნქტის ვარდნის სავარაუდო მიზეზი.

მას შემდეგ, რაც თანამშრომელთა ჩართულობა უაღრესად არის დაკავშირებული შესრულების ბევრ შედეგთან - მით უმეტეს რთულ დროს - დასაქმებულთა პროცენტული მაჩვენებლის ამ უპრეცედენტო ვარდნას აქვს მნიშვნელოვანი პოტენციური შედეგები.

გაურკვეველი კომუნიკაცია აფერხებს ჩართულობას

თანამშრომელთა ჩართულობის გაუმჯობესება იწყება ლიდერებსა და მენეჯერებს შორის სიცხადით. თუ ლიდერები და მენეჯერები გაუგებარია ისეთ საკითხებში, როგორიცაა გეგმები წინსვლაში ან როგორ რეაგირებს ორგანიზაცია რასობრივ უსამართლობაზე, მაშინ ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მათ უშუალო თანამშრომლებს ექნებათ სიცხადე ამ საკითხებზე. და სიწმინდე გადამწყვეტია, რადგან უფრო ჩართულ ლიდერებს ჰყავთ უფრო მეტად ჩართული მენეჯერები, რომლებსაც შემდეგ ჰყავთ მეტი ჩართული თანამშრომლები.

თანამშრომელთა ჩართულობის გაუმჯობესება იწყება ლიდერებსა და მენეჯერებს შორის სიცხადით.

სინამდვილეში, არსებობს მრავალი პოტენციური შემამძიმებელი ფაქტორი, რომელიც, სავარაუდოდ, ხელს უწყობს თანამშრომელთა ჩართულობის მკვეთრ შემცირებას - მკაფიო მიმართულების არარსებობა და გაურკვევლობა სამსახურში დასაბრუნებლად სახელმწიფოს გახსნის შემდეგ, ჯანმრთელობისა და ფინანსური რისკის გაგრძელება და რასობრივი ურთიერთობების გარშემო საზოგადოების არეულობა. რა

სავარაუდოა, რომ ბოლო თემა მნიშვნელოვან ტვირთს აყენებს მენეჯერებსა და ლიდერებს, რადგან ისინი ცდილობენ გაიგონ და გამოასწორონ რასობრივი დაძაბულობა და შექმნან ინკლუზიური კულტურები თავიანთ ორგანიზაციებში. ასევე სავარაუდოა, რომ მენეჯერებსა და ლიდერებს დრო სჭირდებოდათ თავიანთი პოლიტიკისა და პრაქტიკის გადაფასებისათვის სამართლიანობის, ინკლუზიურობისა და დაწინაურების პრაქტიკასთან დაკავშირებით.

თანამშრომლებთან ურთიერთობის შემცირების ამ ტენდენციასთან დაკავშირებით, Gallup– ის თვალთვალმა აღმოაჩინა, რომ ყოველდღიური რისხვა და მწუხარება ივნისის პირველ კვირაში გაიზარდა, მინეაპოლისში ჯორჯ ფლოიდის მკვლელობის შემდეგ.

თუნდაც ბევრი გაურკვევლობისა და დაძაბულობის გაღრმავების პირობებში, უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ოდესმე, რომ ლიდერები და მენეჯერები ფოკუსირებულ იქნენ იმ ელემენტებზე, რომლებიც მუშაობას იზიდავს - სამუშაო ადგილის ჩართულობა მეტად არის დაკავშირებული ინკლუზიური კულტურის მშენებლობასთან. ასევე გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭება მოზიდვის, დაქირავებისა და წახალისების პრაქტიკას უფროს მენეჯერებს შორის მრავალფეროვნების ასამაღლებლად, რაც ძლიერ აკლია აშშ -ს უმეტეს ორგანიზაციებს.

კითხვა, რომელსაც მხოლოდ დრო გასცემს პასუხს, არის: ეს ისტორიული ვარდნა სამუშაო ადგილზე თანამშრომლების ჩართულობაში დროებითია თუ გრძელვადიანი?


პერიკლე: ძალაუფლების აღზევება

პერიკლე დაიბადა ათენის ერთ -ერთ წამყვან ოჯახში კლასიკური საბერძნეთის აყვავების პერიოდში. მისი მამა ქსანტიპი იყო სპარსეთის ომის გმირი, ხოლო დედა ეკუთვნოდა კულტურულად ძლიერ ალკმეონიდების ოჯახს. ის გაიზარდა მხატვრებისა და ფილოსოფოსების კომპანიაში და მისი მეგობრები იყვნენ პროტაგორა, ზენონი და პიონერი ათენელი ფილოსოფოსი ანაქსაგორასი. პერიკლეს ადრეული ჩაწერილი აქტი, ესქილეს პიესის ფინანსური სპონსორობა ძვ.წ. 472 წელს, ითვალისწინებდა მომავალი ლიდერის სიმდიდრეს, მხატვრულ გემოვნებას და პოლიტიკურ ჭკუას. სპექტაკლმა გამოხატა მხარდაჭერა ათენისა და პოპულისტი ლიდერის თემისტოკლეს პერიკლესთან მიმართებაში და არისტოკრატ კიმონზე.

Იცოდი? პერიკლეს ყველა გადარჩენილი ქანდაკება და სურათი აჩვენებს, რომ მას ჩაფხუტი ეცვა და მისი კანონიერი სიმბოლო, როგორც ათენელი გენერალი. აბჯარმა ასევე დაფარა მისი ერთი ცნობილი ფიზიკური ნაკლი და მისი დიდი თავი. თანამედროვე პოეტებმა მას მეტსახელად შინოცეფალოსი და "ხახვის თავი" უწოდეს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე ნაპოვნი დაბურული მცენარის შემდეგ.

463 და 461 წლებს შორის პერიკლემ დაიწყო დევნა და საბოლოოდ ციმონის განდევნა, სავარაუდოდ ათენის ღალატისთვის და გამოჩნდა ათენის დემოკრატიული პარტიის ლიდერად. 454 წელს მან ჩაატარა წარმატებული სამხედრო კამპანია კორინთში და დააფინანსა ათენის კოლონიების დაარსება თრაკიაში და შავი ზღვის სანაპიროზე. 443 წელს იგი აირჩიეს სტრატეგოსად (ათენის ერთ -ერთი წამყვანი გენერალი), თანამდებობა მან შეასრულა, ერთი ხანმოკლე შეწყვეტით, სიცოცხლის ბოლომდე.


დაკავებულები

დაკავებული არის მოთხოვნა, რომ მიმღებმა სამართალდამცავმა ორგანოებმა ორივემ შეატყობინონ DHS- ს რაც შეიძლება ადრე, სულ მცირე 48 საათის განმავლობაში, თუ ეს შესაძლებელია, სანამ უცხოელი ადამიანი გათავისუფლდება სისხლისსამართლებრივი პატიმრობიდან, და ასევე შეინარჩუნოს უცხოელის მეურვეობა იმ პერიოდის განმავლობაში, რომელიც არ აღემატება 48 საათს იმ დროიდან, როდესაც უცხოელი სხვაგვარად გაათავისუფლებდა, რათა DHS- ს მიეღო პატიმრობა გაყვანის მიზნით. ICE პატიმრებს უგზავნის ფედერალურ, შტატებსა და ადგილობრივ სამართალდამცავ ორგანოებს მხოლოდ მას შემდეგ, რაც დაადგენს სავარაუდო მიზეზს იმის დასაჯერებლად, რომ სუბიექტი არის უცხოელი, რომელიც გადასახლებულია შეერთებული შტატებიდან და აცნობებს ICE– ს განზრახვას მიიღოს კანონით დაკავებული სუბიექტის პატიმრობა. აღმასრულებელი ორგანოს მეურვეობა. დაკავებული ხელს უწყობს უცხოელის პატიმრობაში გადაყვანას ICE– ს სხვა სამართალდამცავი უწყებიდან. ეს პროცესი ხელს უწყობს ICE ოფიცრებისა და ფართო საზოგადოებისათვის საფრთხის პოტენციური რისკის თავიდან აცილებას, რაც საშუალებას მისცემს დაპატიმრებებს განახორციელონ კონტროლირებად, პატიმრობის პირობებში, განსხვავებით საზოგადოების დიდი დაპატიმრებისგან.

სხვა სამართალდამცავი ორგანოებისგან თანამშრომლობა გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს უცხოელთა იდენტიფიცირებისა და დაკავების უნარს, რომლებიც საფრთხეს უქმნიან საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას ან ეროვნულ უსაფრთხოებას. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი იურისდიქცია არ თანამშრომლობს ICE– სთან როგორც პოლიტიკის საკითხზე, ზოგი თანხმდება, რომ თანამშრომლობის გაზრდა მომგებიანია, მაგრამ ამაზე უარს აცხადებენ სასამართლო განხილვის საფუძველზე. მიუხედავად იმისა, რომ იურიდიულად არ არის საჭირო, როგორც პოლიტიკა, ICE– ს მიერ გაცემულ ყველა დაკავებულს უნდა ახლდეს: (1) სწორად შევსებული ფორმა I-200 (უცხოელის დაპატიმრების ორდერი) ხელმოწერილი კანონიერად უფლებამოსილი საიმიგრაციო ოფიცრის მიერ ან (2) სათანადოდ შევსებული ფორმა I-205 (მოხსნის/დეპორტაციის გარანტია), რომელსაც ხელს აწერს კანონიერად უფლებამოსილი საიმიგრაციო ოფიცერი. ეს ფორმები ხელს უწყობს სამომავლო სამართალწარმოების რისკის შემსუბუქებას და გააძლიერებს ICE– ს ძალისხმევას იმის უზრუნველსაყოფად, რომ ჩვენს სამართალდამცავ პარტნიორებს შეუძლიათ პატივი მიაგონ პატიმრებს.

გაცემული პატიმრები

ERO– ს ოფიცრების მიერ გაცემული დაკავებულთა რიცხვი მნიშვნელოვნად გაიზარდა EO– ს შემდეგ. დიაგრამა 8 გვიჩვენებს, რომ ERO– მ გამოსცა 112,493 დაკავებული ახალი ადმინისტრაციის დაწყების პერიოდში, წინა ფისკალური წლის 62,192 – ისგან განსხვავებით, რაც 81 პროცენტით მეტია. დიაგრამა 7 გვიჩვენებს დაკავებულთა რაოდენობას გასული სამი ფისკალური წლის განმავლობაში. 2017 წელს ERO– მ გასცა 142,356 დაკავებული, რაც 65 პროცენტით აღემატებოდა 2016,026– ს 2016 წელს, რაც ადასტურებს ERO– ს ვალდებულებას აღასრულოს ზომები ყველა არალეგალურ უცხოელზე, რომელსაც ის შეხვდება, როგორც მითითებულია EO. გამოცემული პატიმრების ზრდა აჩვენებს უფრო აქტიურ მიდგომას შინაგან საქმეთა აღსრულებისადმი, განსაკუთრებით იმ უცხოელთა მიმართ, რომლებიც მონაწილეობენ კრიმინალურ საქმიანობაში, მიუხედავად ზოგიერთი სახელმწიფო და ადგილობრივი იურისდიქციის მუდმივი წინააღმდეგობისა.

ნახაზი 7. FY2015 - FY2017 ERO გამომცემლები გაცემული

სურათი 8. 2016 და FY2017 ERO პატიმრები გამოცემული 20 იანვრიდან წლის ბოლომდე

უარი დააკავეს

ICE აღწერს დაკავებულს, როგორც უარს, როდესაც სამართალდამცავი სააგენტო ვერ ახერხებს უცხოელის მეურვეობის შენარჩუნებას 48 საათამდე, როგორც ეს მოთხოვნილია ფორმა I-247A (იმიგრაციული პატიმარი-მოქმედების შესახებ შეტყობინება) და ამის ნაცვლად ათავისუფლებს უცხოელს საზოგადოებაში. ERO მუშაობს იმის უზრუნველსაყოფად, რომ ეს უცხოპლანეტელები, რომელთაგან ბევრმა შეიძლება ხელახლა ჩაიდინოს დანაშაული, არ გაათავისუფლონ პატიმრობიდან. მაგალითად, ახალი მიდგომით, DHS და ICE, იუსტიციის დეპარტამენტთან კოორდინაციით, მიიღეს ზომები ჩვენი სახელმწიფო და ადგილობრივი პარტნიორების მხარდასაჭერად, როდესაც ისინი იურიდიულ გამოწვევებს წააწყდებიან ICE- ს დაკავებულებთან კანონიერად თანამშრომლობისათვის, მათ შორის ინტერესთა და მეგობრების განცხადებების შევსებით. ბრიფინგები სასამართლოების წინაშე.

2017 წელს სამართალდამცავმა უწყებებმა უარყვეს 8,170 ERO დაკავებული, 2016 წლის 3,623 -თან შედარებით, როგორც ეს მოცემულია ცხრილში 6. ეს არის ყველაზე დიდი რაოდენობა დაკავებულთა რიცხვი ბოლო სამი ფისკალური წლის განმავლობაში. მიუხედავად ამ უცხოელთა აღმოსაჩენად და დასაკავებლად გაძლიერებული ძალისხმევისა - რომელთაგან ბევრი მსჯავრდებული დამნაშავეა - ERO– მ შეძლო მხოლოდ მათი 6 პროცენტის დაკავება FY17– ში. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არის 67 პროცენტიანი ზრდა 2016 წელთან შედარებით, ეს კიდევ უფრო ასახავს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების საფრთხეს იმ საკურთხევლის იურისდიქციებისაგან, რომლებიც უარს ამბობენ ICE- ის აღსრულების ძალისხმევაზე, ვინაიდან ამ პოლიტიკის უშუალო შედეგად 7,710 არალეგალური და კრიმინალური უცხოელები კვლავ თავისუფლებაში რჩებიან.

ცხრილი 6. FY2015 - FY2017 დაკავებული პირები და შემდგომი ERO ადმინისტრაციული დაპატიმრებები


დაიწყეთ თქვენი ძებნა

ABMC.gov შეიძლება არ იყოს საძიებლად შესაფერისი ადგილი.

  • ABMC– ს არ აქვს მომსახურების ჩანაწერები.
  • ABMC– ს არ აქვს მსხვერპლთა სია.
  • ABMC– ს არ აქვს ინფორმაცია შეერთებულ შტატებში დაკრძალვის შესახებ.

ABMC– ს აქვს დაკრძალვის და სამახსოვრო ინფორმაცია 200,000+ ამერიკელის შესახებ, რომლებიც პატივს სცემენ ჩვენს საიტებს. უმეტესობა დაიღუპა პირველსა და მეორე მსოფლიო ომში.

ABMC შტაბი
2300 Clarendon Blvd, Suite 500
არლინგტონი, VA 22201
ტელეფონი: 703-584-1501


საფლავის ქვები და სიმბოლიზმი

Oconee Hill სასაფლაოს საფლავის მარკერები აჩვენებენ უამრავ მნიშვნელოვან ისტორიულ ტენდენციას, რამაც ხელი შეუწყო ამერიკული კულტურის ჩამოყალიბებას და სიკვდილისა და შემდგომი ცხოვრების შესახებ წარმოდგენებს. ამ ტენდენციებისა და მათი წარმოშობის დაკვირვებით, ჩვენ შეგვიძლია განვსაზღვროთ სტილისა და სიმბოლოების უკეთ გააზრება, რომლებიც გავრცელებული იყო სოფლის სასაფლაოს მოძრაობის დროს.

დიდი გამოღვიძება

დიდი გაღვიძების შემდეგ, რომელიც დაიწყო მეთვრამეტე საუკუნის დასაწყისში, პოპულარულმა ამერიკულმა რელიგიურმა განწყობამ მკვეთრი ცვლილება განიცადა შემდგომ ცხოვრებაში შემორჩენილ პოპულარულ წარმოდგენებსა და რიტუალებში. უფრო ტრადიციული პურიტანული მოტივებიდან მოშორებით, რომლებიც სიკვდილისა და სიკვდილის უშუალო სურათებს ასახავდნენ, ამ ცვალებადმა რელიგიურმა ტალღამ ადგილი მისცა შემდგომი სიცოცხლის იმედის სურათებს, რომელიც იდეალიზებულია როგორც მშვიდობიანი და მარადიული ძილი. ამ ცვლის ფიზიკური გამოვლინება ჩანს ანგელოზთა ფიგურებისა და ზეციდან ჩამოსული ხელების ჩართვაში, რაც მიუთითებს სიკვდილის შემდეგ სულიერი ამაღლების პროცესზე. ამ გარდამავალმა ფუნდამენტურმა ცვლილებამ შეიტანა ის, რაც ამერიკული საფლავის ქვებთან იყო დაკავშირებული, რადგან ისინი უფრო დამამშვიდებელი გახდა ცოცხალთათვის და არა მხოლოდ ადამიანური ნაშთების მანიშნებელი.

ვიქტორიანული კულტურა, რომანტიზმი და ევროპული პრეცედენტები

ამერიკული სასაფლაოების თანდათანობით გადასვლაში წვლილი შეტანილი ვიქტორიანული კულტურის გავლენა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო სოფლის სასაფლაოების მოძრაობის განვითარებისთვის. სესხის აღება ევროპული პრეცედენტებიდან, ამერიკულმა სასაფლაოებმა დაიწყეს რომანტიზმის ასახვა, რომელიც თან ახლდა ვიქტორიანულ კულტურას. მკაცრი რელიგიური სიმბოლოებისგან მოშორებით, ამერიკულმა სასაფლაოებმა დაიწყეს მრავალფეროვანი ბუნებრივი გამოსახულების შედგენა, როგორიცაა მორთული ყვავილები და დეკორატიული ცხოველები. მიუხედავად იმისა, რომ გარდაცვლილთა შესახებ რაღაცას აცნობდნენ, ეს დეკორატიული ელემენტები ასევე მიზნად ისახავდა ცხოვრების დამშვიდებას, რაც მათ სიკვდილის წინაშე ნუგეშის გრძნობას აძლევდა. მართალია, გარდაცვლილთა ხსოვნა აშკარაა, მაგრამ ეს რომანტიზმი იყო სასაფლაოს განუყოფელი ასპექტი და ცოცხალთა შორის ემოციური და სულიერი ფუნქცია.

კლასიკური და ეგვიპტური დეკორატიული მოტივების ჩართვა

ევროპული გავლენის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი შედეგი, კლასიკური და ეგვიპტური სიმბოლოების ჩართვა გახდა შეერთებული შტატების სოფლის სასაფლაოების დამახასიათებელი თვისება. ხმელთაშუა ზღვასა და ახლო აღმოსავლეთში დიდი არქეოლოგიური ძეგლების გათხრების შემდეგ, დასავლურმა კულტურამ დაიწყო ძველი ცივილიზაციებით მოხიბლული განცდის გამოცდილება. შესაბამისად, მრავალფეროვანი კლასიკური და ეგვიპტური ესთეტიკური ელემენტები გახდა პოპულარული არქიტექტურული სტილი ევროპასა და შეერთებულ შტატებში. ხალხებთან და ადამიანებთან, რომლებიც ცხოვრობდნენ დიდი ხნის წინ, ეს უძველესი დიზაინის მოტივები ასოცირდებოდა მუდმივობასთან და დროზე გამძლეობასთან, რაც მათ განსაკუთრებით კარგად შეეფერებოდა შეერთებული შტატების სოფლის სასაფლაოების მიზნებს.

კლასიკური მოტივები

შეერთებულ შტატებში ფართოდ გავლენიანი არქიტექტურული სტილი, ადრეული კლასიკური აღორძინების ესთეტიკა ასევე გავლენიანი აღმოჩნდა ამერიკული სასაფლაოებისა და მიცვალებულთა მოტივების განვითარებაში. ლადენი ძველი საბერძნეთისა და რომის მემკვიდრეობის ასოციაციებთან ერთად, კლასიკური მოტივების ჩართვა ღრმად იყო დაკავშირებული ახალგაზრდა რესპუბლიკაში მცხოვრები მრავალი ამერიკელის ეროვნულ იდენტურობასთან. [1] უაღრესად პოპულარული სკულპტურული სტილი სოფლის სასაფლაოს მოძრაობის დროს, კლასიკური გავლენის საერთო გამოვლინებები მოიცავს ტირიფის და ურნის მოტივს, სვეტების გამოყენებას და მავზოლეუმებისა და სარკოფაგების მშენებლობას ძველი ბერძნული და რომაული ტაძრების სტილში. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ხშირად გამოჩნდნენ ერთად, ტირიფები და ურნები ასევე გამოიყენებოდა ინდივიდუალურად. ტირიფის ხის სტრუქტურა ფოთლებითა და ტოტებით მიწისაკენ მიგვანიშნებს მწუხარების ან გლოვის შეგრძნებაზე, რაც მას მშვენიერსა და ტრაგიკულს ხდის. ამის საპირისპიროდ, ურნა დგას მარჯვნივ და მიმართულია ცისკენ, ხშირად განლაგებულია დიდი მართკუთხა საფლავის ქვის თავზე, ძლიერი, გეომეტრიული ხაზებით. მიუხედავად იმისა, რომ ურნების გამოყენება თარიღდება კლასიკური ცივილიზაციებით, კრემაცია უკიდურესად იშვიათი იყო შეერთებულ შტატებში ამ დროის განმავლობაში, ამიტომ ურნები, რომლებიც სოფლის სასაფლაოებზე ჩნდება, მთლიანად დეკორატიულია და არანაირად არ ფუნქციონირებს. [2] მიუხედავად იმისა, რომ შეიძლება უცნაურად მოგვეჩვენოს ის, რომ სამარხის ქანდაკების სკულპტურული რეპროდუქცია იმდენად პოპულარული იყო საზოგადოებაში, რომელსაც პრაქტიკული გამოყენება არ ჰქონია, მაგრამ ურნების გავრცელება სოფლის სასაფლაოს მოძრაობაში მეტყველებს იმ დროის კლასიკური გავლენის წონაზე.

[1] სტენლი ფრანგი, & ldquo სასაფლაო, როგორც კულტურული დაწესებულება: მთის ოუბერნის დაარსება და & lsquoRural სასაფლაო & მოძრაობა, & rdquo ამერიკული კვარტალური 26, არა 1 (1974): 49.

[2] კეიტ ეგგენერი, სასაფლაოები, (ნიუ -იორკი, ნიუ -იორკი: W.W. Norton & amp Company, 2010): 210.

ეგვიპტური აღორძინება

ადამიანებისა და ადგილების მრავალფეროვნებისა და გავლენის საფუძველზე, დროისა და სივრცის მეშვეობით, სოფლის სასაფლაოს მოძრაობის დროს განვითარებული მკვდარი სიმბოლიკა უაღრესად ეკლექტიკური აღმოჩნდა. ეს განსაკუთრებით აშკარაა, როდესაც გავითვალისწინებთ ეგვიპტური აღორძინების არქიტექტურისა და დიზაინის სიხშირეს ამერიკულ სასაფლაოებში მეცხრამეტე საუკუნეში, რაც შეიძლება გამოიყურებოდეს უცნაურად შემდგომი გამოკვლევის გარეშე. მიუხედავად იმისა, რომ ერთი შეხედვით ეგზოტიკური იყო, ეგვიპტური აღორძინების სტრუქტურები ფაქტიურად არ იქნა მიღებული ეგვიპტიდან. უფრო მეტიც, ეგვიპტური მოტივების გამოყენება შეერთებულ შტატებში იყო მათი არსებული გამოყენების გაგრძელება ევროპაში, სადაც ისინი ხშირად იყენებდნენ ქალაქებში ძეგლების ასაშენებლად. [1] მიუხედავად იმისა, რომ პილონები და პირამიდები გვხვდება გარკვეული სიხშირით სოფლის სასაფლაოებზე, ისინი ფერმკრთალდება ობელისკის უზარმაზარ პოპულარობასთან შედარებით. მოცულობითა და ორნამენტით მოცული, ობელისკები იყენებენ მკვეთრ გეომეტრიულ ხაზებს და ძლიერ ვერტიკალურ ორიენტაციას, ზეცისკენ მიმართული ზევით. თუმცა მაღალი და გამხდარი, ობელისკები ვიზუალურად გასაოცარია და ისინი ხშირად დომინირებენ სოფლის სასაფლაოების სკულპტურულ ლანდშაფტზე. გარდაცვლილთა სიმდიდრესა და პრესტიჟზე საუბრისას, ობელისკის უძველესი კონოტაციები ასევე გვთავაზობს დროის ზემოქმედებისადმი გაუვალობის განცდას. [2] როგორც კლასიკური აღორძინება და სოფლის სასაფლაოებში უფრო რომანტიკული სიმბოლიზმის ჩართვა, ეგვიპტური ძეგლების გამოყენება ხელს უწყობს დაღუპულთა ნუგეშისცემას ადამიანთა სიკვდილიანობის წინაშე მუდმივობის დამამშვიდებელ თხრობაში.

[1] Claire Wittler Eckels, & ldquo ეგვიპტური აღორძინება ამერიკაში, & rdquo არქეოლოგია 3, არა 3 (1950): 166.

[2] ჯეიმს ა. ჰიია, & ldquoამერიკული საფლავის ქვები და დამოკიდებულება სიკვდილის მიმართ: მოკლე ისტორია, & rdquo ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების შრომები 127, არა. 5 (1983): 355.

ანგელოზები და ქალი ფიგურები

გლოვის დროს ეძებდა კომფორტის წყაროს, რომანტიზმის პოპულარულმა წარმოდგენებმა და რელიგიური გრძნობების შეცვლამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა იმაში, თუ როგორ ცდილობდნენ ამერიკელები თავიანთი მწუხარების მართვას და გარდაცვლილთა გახსენებას. სულ უფრო გავრცელებული გახდა მეცხრამეტე საუკუნის მეორე ნახევარში, ანგელოზებისა და ქალის ფორმების სკულპტურული გამოსახულებები და მზარდი აქცენტი ნუგეშზე და არა ხსენებაზე, და რადგანაც ეს ფიგურები ხშირად ითვლებოდა როგორც გარდაცვლილთა სტიუარდები და მათი გადაადგილების შემცირება მათი სულები სამოთხეში და გაგზავნა შეტყობინება დაღუპულთა შესახებ. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი შეიძლება დღეს ჩვეულებრივი ჩანდეს, ანგელოზების შვილად აყვანა იმ დროს საკმაოდ საყურადღებო მოვლენა იყო. ვინაიდან სოფლის სასაფლაოს მოძრაობა ძირითადად პროტესტანტული საზოგადოების პროდუქტს წარმოადგენდა, ეს პოპულარული ანგელოზური ფიგურები წარმოიშვა კათოლიკური რელიგიური გამოსახულებების შედეგად. [2] ამრიგად, მათი გაერთიანება ნაკლებად სავარაუდოა იმ დროს გავრცელებული ანტი-კათოლიკური განწყობების ფონზე. მიუხედავად იმისა, რომ ეს შეიძლება გასაკვირი ჩანდეს, ანგელოზთა ფიგურების პოპულარობა მრავალი წყაროდან გაიზარდა. ერთი მხრივ, ქრისტიანული დამამშვიდებელი ლიტერატურის მზარდმა პოპულარობამ ხელი შეუწყო შემდგომ ცხოვრებაში ანგელოზთა კულტურული პოტენციალის გამყარებას. მთლიანად სხვა კუთხით, ანგელოზთა და ქალთა ფიგურების მიღება ასევე იყო რეაქცია კლასიკური და ეგვიპტური სტილის მზარდ პოპულარობაზე, რასაც ბევრი ამერიკელი სკეპტიციზმით უყურებდა მათი ისტორიულად წარმართული ასოციაციების გამო. [3]

[1] Elisabeth L. Roark, & ldquo უკვდავების განსახიერება: ანგელოზები ამერიკაში და rsquos Rural Garden Cemeteryies, 1850-1900 და rdquo მარკერები 24 (2007): 57-70.

[2] Roark, & ldquo უკვდავების განსახიერება, & rdquo 57

[3] Roark, & ldquo უკვდავების განსახიერება, და rdquo 66-71

ფარდები, ფარდები და სიმბოლური საფარები

ადრეულ ამერიკაში სახლის დაკრძალვები ჩვეულებრივი პრაქტიკა იყო. კერძოდ, ვიზიტი ხშირად ხდებოდა წინა სალონში, რასაც მოჰყვა მსვლელობა ეკლესიასა და სასაფლაოზე. ამ დროს, როდესაც ოჯახების უმეტესობა ჩვეულებრივ ზრუნავდა საკუთარ გარდაცვლილებზე და ცხედრები სალონში დაესვენებინათ, ხშირად იყო ჩვეულებისამებრ ოთახის შავებით მორთვა, დაკარგვისა და დილის ნიშნად. ფარდები, რომლებიც სინონიმურად მოიხსენიება, როგორც ფარდები, ფარდები ან დაფები, ხშირად იყენებდნენ იმ ოთახის გასალამაზებლად, რაც წარსულს ეკუთვნოდა. მიუხედავად იმისა, რომ ჩვეულებრივ შავი იყო, ეს ფარდები ბევრად მეტი იყო, ვიდრე უბრალო სამოსი ან უბრალო ქსოვილი. ვიქტორიანული ეპოქის დროს, როდესაც საზოგადოებრივი სასაფლაოები განვითარდა და ხალხმა დაიწყო საფლავის ქვების მნიშვნელობა, როგორც გარდაცვლილთა ხსოვნის საშუალება, საფლავის ქვების დიზაინი და სიმბოლიზმი გაცილებით დახვეწილი გახდა. დაფარვის ეს იდეა, რომელიც თავდაპირველად ასოცირდებოდა სალონის ოთახების მონახულებასთან, ამით ვრცელდებოდა საფლავის ქვების ოსტატობაზე. ცხედრის დაკრძალვის შემდეგ, მოჩუქურთმებული ფარდები გლოვისა და მწუხარების ხანგრძლივ ნიშანს ემსახურება, ისევე როგორც ფიზიკური ფარდები, რომლებიც დარჩა სალონის ოთახის გასალამაზებლად სხეულის ამოღების შემდეგ. ხშირად ასოცირებული ობელისკების და ურნების დაფარვასთან, ფარდები ასრულებენ წარსულში მყოფთა ხანგრძლივ შეხსენებას. მათი სილამაზე და სირთულეები ემსახურება ცხოვრების სილამაზის დახასიათებას, ხოლო მათი მუდმივი ყოფნა და გამოყენება როგორც საფარველი ემსახურება როგორც გლოვის, ისე სიკვდილის სიმბოლოს.

& gdquoGravestone სიმბოლოები და მათი მნიშვნელობა. & rdquo IAGenWeb პროექტი. IAGenWeb პროექტი, 2016. ვებ. 2016 წ.

Headstone სიმბოლოები: სასაფლაოს სიმბოლიზმის გაგება. & rdquo მარადისობის მემორიალები. Everlife Memorials, 2016. ვებ. 2016 წ.

& ldquo ჩრდილო ამერიკული დაკრძალვები: აშშ ტრადიციების ისტორია. & rdquoდაკრძალვის წყარო. დაკრძალვის წყარო, 2016. ვებ. 2016 წ.

& ldquo საფლავის ქვები და მათი ისტორიები. & rdquo 2016. ვებ. PowerPoint პრეზენტაცია: 3-5.

მცენარეებისა და ყვავილების სიმბოლიზმი

საუკუნეების განმავლობაში, დაღუპულთა ახლობლებმა გამოიყენეს ყვავილები გარდაცვლილთა საფლავების მოსაწყობად. მიუხედავად იმისა, რომ დღეს ბევრი ირჩევს ყვავილებს მათი ბუნებრივი ესთეტიკისთვის, ტრადიციულ პრაქტიკას ხშირად მიენიჭება უფრო ღრმა სიმბოლური მნიშვნელობა ყვავილების გამოსახულებების გამოყენებისა და ბევრს მიაჩნია, რომ უკვდავია ეს ბუნებრივი სიმბოლოები ქვაში და შეინარჩუნებს მათ მომავალ თაობებს. ყვავილების სიმბოლიზმის ვარიაციები უხვად არის ოკონ ჰილ სასაფლაოზე და საფლავის ქვები ხშირად მოიცავს რთულ სკულპტურულ ნამუშევრებს, რომლებიც ასახავს მცენარეებს, როგორიცაა სურო, შროშანი და პალმის ქერქი. სასაფლაოზე გამოჩენილ მრავალ საფლავის ქვაზე, თითოეული ეს მაგალითი მძიმედ არის დატვირთული მეცხრამეტე საუკუნის სიმბოლური ასოციაციებით. მაგალითად, შროშანი გამოიყენებოდა გარდაცვლილი ადამიანის სიმბოლოდ და rsquos სიწმინდესა და უდანაშაულობას. [1] აივი, კიდევ ერთი გავრცელებული მაგალითი სოფლის სასაფლაოებში, გამოიყენება მეგობრობის საჩვენებლად. მოჩუქურთმებულია თითქოს ირგვლივ იზრდება და ეჭიდება საფლავის ქვას, აივის გამოსახულებებს შემოგვთავაზეთ მარადიული ჩახუტება, უკვდავი ქვაში. ასევე ხშირად გვხვდება სოფლის სასაფლაოებზე, პალმის ქერქის გრავიურა გამოიყენებოდა გამარჯვებისა და უკვდავების აღსანიშნავად, ასევე კომფორტის გრძნობას გარდაცვლილთათვის. [2]

[1] & ldquoGravestone სიმბოლოები და ჩუქურთმები & ndash მნიშვნელობა და შთაგონება. & Rdquo ქვის დამწერლები. წვდომა 2016 წლის 14 აპრილს. Https://stoneletters.com/blog/gravestone-symbols

[2] & ldquo საფლავის ქვის სიმბოლოები და მათი მნიშვნელობა. & Rdquo შეერთებული შტატების ისტორია და გენეალოგიის ქსელი.& rdquo წვდომა 2016 წლის 14 აპრილს. http://msghn.org/usghn/symbols.html

ცხოველები და ბუნებრივი გამოსახულება

მოხეტიალე ბილიკებითა და ბუნებრივი ტოპოგრაფიული მახასიათებლების გამოყენებით, სოფლის სასაფლაოს მოძრაობის ფიზიკური სტრუქტურა ძალიან შეშფოთებული იყო ბუნებრივი გამოსახულების ჩართვასთან. შესაბამისად, საფლავის ქვები, რომლებიც განკუთვნილია სოფლის სასაფლაოებისთვის, ასახავს ამ ტენდენციას და მოიცავს მრავალფეროვან ცხოველებს და ბუნებრივ მახასიათებლებს. ყველაზე გავრცელებულ მაგალითებს შორის არის მტრედისა და ბატკნის გრავიურები და სკულპტურული რეპლიკაციები, რომლებიც ხშირად გამოიყენება ბავშვების საფლავების დასამშვენებლად. ფლობდნენ ძლიერ რელიგიურ გაერთიანებებს, ეს სიმბოლოები გამოიყენებოდა გარდაცვლილთა უდანაშაულობისა და სიწმინდის გასაცნობად, დაზარალებულებს მარადიულ შეხსენებას უწევდა მათ საყვარელ ადამიანს და აგრძნობინებდა მათ სულიერ იდენტობას. ბუნებრივი გამოსახულების სხვა მაგალითები მოიცავს მოჩუქურთმებული ხის ტოტების და ნედლი, ამომავალი ქვების გამოყენებას, რომლებიც ორივე ემსახურება ბუნებრივი გამოსახულების მნიშვნელობის გაცნობას სოფლის სასაფლაოების მოძრაობაში. მიუხედავად იმისა, რომ ხის ჩემოდნები ხშირად გამოიყენება სიცოცხლის მოკვეთით, ახლად წარმოქმნილი საფლავის ქვები მეტყველებს თავად ქვის მარადიულ ხარისხზე, გამოიყენება დროის ძალებისადმი წინააღმდეგობის გაწევისა და ძეგლის უსასრულო ბუნებაზე. [1] ნაპოვნია სოფლის სასაფლაოების ბუნებრივი პეიზაჟებისა და მოძრავი ლანდშაფტის ფონზე, ცხოველებისა და ბუნებრივი გამოსახულებების ჩართვამ გლოვას მიანიჭა ბუნებრივი სამყაროს დამამშვიდებელი, მარადიული სიმბოლო, რომელიც ახლდა მათ საყვარელ ადამიანებს დროთა განმავლობაში.


განვითარებადი ურბანული ფორმა: ათენი

ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მეხუთე საუკუნეში ათენი შეიძლება იყოს ყველაზე მნიშვნელოვანი ქალაქი დასავლეთში. ჩინეთის მსგავსად Chang'an (თანამედროვე Xi'an), & quot & off & quot & დედაქალაქი ჩინეთში, ათენმა განიცადა ბევრი მძიმე & quotups & downs & quot & quot; მთელი თავისი შესანიშნავი ისტორიის განმავლობაში. თავის უძველეს მწვერვალზე ათენში 300 000 -ზე მეტი მოსახლე ცხოვრობდა (ისტორიული მოსახლეობის შეფასებები მნიშვნელოვნად განსხვავდება). სულ მცირე ერთი შეფასება მიუთითებს იმაზე, რომ ათენი შესაძლოა მე –19 საუკუნის შუა ხანებში 5000 – მდე მოსახლეზე დაეცა. ქალაქი, რომელიც ახლა გადაიქცა მეტროპოლიტენის არეალის თანამედროვე გამოვლინებად (ატიკის რეგიონი), პიკს მიაღწია 3.9 მილიონამდე 2000 -იანი წლების დასაწყისში, მაგრამ მისმა მოსახლეობამ კვლავ დაიწყო კლება.

ათენი საბერძნეთის დედაქალაქია და მდებარეობს ატიკის ნახევარკუნძულის სამხრეთ ბოლოში, ეგეოსის ზღვაზე. ათენის ძირითადი მუნიციპალიტეტი მდებარეობს პირეუსის ისტორიული პორტიდან დაახლოებით 5 მილის (8 კილომეტრის) დაშორებით, საიდანაც ბორანი საბერძნეთის კუნძულებზე მუშაობს.

მიტროპოლიტის დისპერსია

მსოფლიოს თითქმის ყველა მეტროპოლიტენის მსგავსად, მოსახლეობის ზრდა კონცენტრირებულია გარეუბნებში და მის შემოგარენში ათწლეულების განმავლობაში.

ათენის მუნიციპალიტეტი (ისტორიული ძირითადი ქალაქი) მიაღწია პიკს 885,000 -ს 1981 წელს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე თითქმის 60,000 კვადრატულ კილომეტრზე (23,000 კვადრატულ კილომეტრზე), ათენი ერთ დროს იყო მსოფლიოს ყველაზე მკვრივ მუნიციპალიტეტებს შორის. თუმცა, ათენის მუნიციპალიტეტი მას შემდეგ შემცირდა, მოსახლეობის დანაკარგები ყოველ სამ მომდევნო ათწლეულში. 2001 წლიდან 2011 წლამდე მოსახლეობა შემცირდა 125,000 -დან 664,000 -მდე, რაც შემცირდა 16%-ით. ათენის მუნიციპალიტეტი კვლავ მკვრივია, თუმცა 44,000 კვადრატულ მილი (17,000 კვადრატულ კილომეტრზე). დანარჩენი ურბანული ორგანიზმი, როგორც ჩვეულებრივ ხდება, მნიშვნელოვნად ნაკლებია.

ფოტო: ათენის ძირითადი სიმკვრივე

1951 წლიდან, გარეუბანი და გარეუბანი ათენი (იხ განვითარებადი ურბანული ფორმის სერიის განმარტებები) მეტროპოლიტენის რეგიონში ზრდის 95% –ს, 2.2 მილიონი ახალი მაცხოვრებლის დამატებას, ათენის მუნიციპალიტეტის დაახლოებით 100,000 – სთან შედარებით. 1971 წლიდან, ყველა მოსახლეობის ზრდა იყო გარეუბნებში და გარეუბნებში (სურათი 1).

თუმცა, ბოლო ათწლეულის განმავლობაში, მოსახლეობის ზრდა შემცირდა ათენის მთელ მიტროპოლიტ რეგიონში. რა თქმა უნდა, საბერძნეთის ნაყოფიერების დაბალი მაჩვენებელი ფაქტორია (იხ პოსტ-ოჯახიზმის აღზევება: კაცობრიობის მომავალი?). საბერძნეთის ნაყოფიერების საერთო მაჩვენებელი (ბავშვის საშუალო რაოდენობა მშობიარობის ასაკის ქალებზე) არის დაახლოებით 1.5, Eurostat– ის თანახმად, რაც მნიშვნელოვნად ჩამორჩება 2.1 – ს, რომ აღარაფერი ვთქვათ 1970 – იანი წლების ბოლოს 2.3 ბერძნულ მაჩვენებელზე. სულ ახლახანს, სავარაუდოა, რომ საბერძნეთის ფისკალური კრიზისი ხელს უწყობდა ზრდის კიდევ უფრო დაბალ მაჩვენებელს საერთაშორისო მიგრაციის ადრეული ნაკადის შემცირებით, ასევე მშობლიური ბერძნების ოჯახების შექმნის დეაქტივაციით.

ათენის ზრდა მკვეთრად შენელდა ფინანსურ კრიზისამდე. 1991 წლიდან 2001 წლამდე ათენის მეტროპოლიტენის რეგიონს დაემატა დაახლოებით 300,000 ახალი მოსახლე. მაგრამ 2001 წლიდან 2011 წლამდე მიტროპოლიტმა რეგიონმა დაკარგა 67,000 მოსახლე. თუმცა, გარეუბნები და გარეუბნები მცირედით გაიზარდა და 58,000 მოსახლე დაამატა, ნაწილობრივ ანაზღაურდა ზარალი ათენის მუნიციპალიტეტში (სურათი 2). ასეც რომ იყოს, საგარეუბნო მოსახლეობის ზრდა მცირე იყო წინა ათწლეულის 330,000 მოგებასთან შედარებით (ფოტო: ჩრდილო საგარეუბნო ათენი).


ფოტო: ათენის ჩრდილოეთ გარეუბანი

ურბანული ტერიტორია

მისი ნელი და თუნდაც ნეგატიური ზრდის მიუხედავად, ათენის ურბანული ტერიტორია რჩება ყველაზე მჭიდროდ განვითარებულ სამყაროში (სურათი 3). No major urban area in Western Europe, Japan or the New World (Australia, Canada, New Zealand and the United States) is as dense. The 2013 edition of Demographia World Urban Areasindicates that the Athens urban area has a population of 3.5 million (Note), living in a land area of 225 square miles (580 square kilometers), for a density of 15,600 per square mile (6,000 per square kilometer). This places Athens slightly ahead of London (15,300 per square mile or 5,900 per square kilometer), about double the density of Toronto or Los Angeles and more than four times that of Portland.

As is typical around the world, the urban area of Athens exhibits a generally declining density from the core to the urban fringe. From the 44,000 per square mile (17,000 per square kilometer) Athens municipality density, the inner suburbs drop to approximately 20,000 per square mile (7,700 per square kilometer). This is still a high population density for inner suburbs, reflecting the fact that much of the area was developed before the broad achievement of automobile ownership (a similar situation is obvious in the inner ring suburbs of Paris). The outer ring suburbs have been more shaped by the automobile, yet have a density of 8,500 per square mile (3,300 per square kilometer), which still is high by Western European standards (Figure 4).

Athens has below average affluence among the metropolitan regions of the developed world. According to data in the Brookings Institution Global Metro-Monitor, Athens had a gross domestic product, purchasing power parity adjusted (GDP-PPP) per capita of $30,500 in 2012. This trails the most affluent metropolitan regions around the more developed world. It is less than one-half the gross domestic product per capita of Hartford (US), the world's most affluent major urban area ($79,900). The Athens GDP-PPP is approximately one-half that of regional leaders Perth (Australia) at $63,400, Calgary ($61,100), Tokyo ($41,400) and Busan (South Korea) at $36.900. Athens also ranks well below Western Europe's most affluent metropolitan region, Oslo, at $55,500. Athens is also less affluent than the least major metropolitan areas with the lowest GDP-PPPs per capita in Australia (Adelaide), Canada (Montréal), and the United States (Riverside-San Bernardino). However, Athens has a higher GDP-PPP per capita than Sendai (Japan), Daegu (South Korea) and Naples (Figure 5), the least affluent major metropolitan areas in their respective geographies.

Low Fertility, Declining Migration and An Uncertain Future

Even as the national fertility rate dropped in the late 20th century, Athens continued to grow strongly due largely to international migration, especially from Albania. During the 1990s, virtually all of the population growth in Greece was the result of immigration, as the natural components of growth (births minus deaths) fell into decline. During the 2000s, immigration declined so severely that the nation lost population, most of it in the Athens metropolitan region (with the Athens municipality's loss exceeding the nation's) where the foreign born population has concentrated. Much of the decline in international migration resulted from the severe economic crisis.

Athens typically exhibits the principal function of cities in civilization. When cities compete well by facilitating economic aspiration, they grow. When they do not, cities stagnate or fall into decline. For Athens, stagnation or decline seems the likely scenario in the foreseeable future.

Wendell Cox is a Visiting Professor, Conservatoire National des Arts et Metiers, Paris and the author of &ldquoWar on the Dream: How Anti-Sprawl Policy Threatens the Quality of Life.

Note: The difference between the metropolitan area and urban area population is the residents living in exurban areas (outside the urban area, but within the metropolitan area).


Oil Tanker Spill Statistics 2020

ITOPF maintains a database of oil spills from tank vessels, including combined carriers, FPSOs and barges. This contains information on accidental spillages of persistent and non-persistent hydrocarbon oil since 1970, except those resulting from acts of war. The data held includes the location and cause of the incident, the vessel involved, the type of oil spilt and the spill amount. For historical reasons, spills are generally categorised by size, <7 tonnes, 7-700 tonnes and >700 tonnes (<50 bbls, 50-5,000 bbls, >5,000 bbls), although the actual amount spilt is also recorded. Information is now held on over 10,000 incidents, the vast majority of which fall into the smallest category i.e. <7 tonnes.

Information is gathered from published sources, such as the shipping press and other specialist publications, as well as from vessel owners, their insurers and from ITOPF's own experience at incidents. Historically, information from published sources mostly related to large spills, often resulting from collisions, groundings, structural damage, fires or explosions. In recent decades, however, reporting of smaller spills has improved.


4. Catalina Island, California – 9 ft 2 inch skeleton (and other 7ft – 8ft examples).

The Channel Islands off the coast of California have turned up numerous oversized skeletons. The story is intriguing and controversial, and it stars amateur archaeologist Ralph Glidden and his bizarre museum, but before the main act, a German naturalist got the story going in 1913. Dr. A. W. Furstenan reported unearthing an 8 ft tall skeleton with artifacts such as mortar, pestles and arrowheads on Catalina. He was told of a legend while in Mexico of a giant and noble race that lived on the Island, who existed long before the white man and had since vanished. 5

Amateur archaeologist Ralph Glidden unearthed and collected a total of 3,781 skeletons on the Channel Islands between 1919 and 1930. Working for the Heye Foundation of New York he unearthed a 9ft 2 in skeleton and several measuring over 7 feet:

“A skeleton of a young girl, evidently of high rank, within a large funeral urn, was surrounded by those of sixty-four children, and in various parts of the island more than three thousand other skeletons were found, practically all the males averaging around seven feet in height, one being seven feet eight inches from the top of his head to the ankle, and another being 9 feet 2 inches tall.” 6

Figure 13: The skeleton in the picture is 7ft 8 in example.

As part of Search for the Lost Giants , Jim and Bill Vieira visited Catalina to investigate the contents of the box, and indeed there were photos of hundreds of skeletons and skulls, excavations, artifacts, and burials. They also uncovered an account of a 28-inch femur unearthed by Glidden on San Nicolas Island reported by the judge of Avalon, Earnest Windle. This would make the skeleton over 8 feet tall.

Figure 14: An over 7-foot skeleton found on Catalina Island.


Data Sources

Long-term development of global poverty

Bourguignon and Morrisson (2002)

  • Data: Several measures of poverty and inequality
  • Geographical coverage: Global – by world regions/continents
  • Time span: 1820 to 1992
  • Available at: The research paper is: Bourguignon and Morrisson (2002) – Inequality Among World Citizens: 1820�. In American Economic Review, 92, 4, 727�.
  • These data were used above in the graph showing the declining share of people living in poverty since 1820.

Economists Xavier Sala-i-Martin and Maxim Pinkovskiy estimated the share of the world population living in absolute poverty. 80

An important recent paper on absolute poverty is Chen and Ravallion (2010) – The Developing World is Poorer than We Thought, But No Less Successful in the Fight Against Poverty. In The Quarterly Journal of Economics, 125, 4, 1577�.

Data on global poverty in recent decades

World Bank

  • Data: Several measures of absolute poverty.
  • Geographical coverage: Global – by country and world region.
  • Time span: Since 1980
  • Available at: World Bank’s PovcalNet – an interactive tool which visualizes absolute poverty and makes the data available for download.

Data on the sub-national level (with huge coverage!) is available from the World Bank. These are data on the poverty headcount – at national poverty line, urban poverty line, and the rural poverty line.

ბოლო ნოტები

The world’s Gross Domestic Product in 2017 was bigger than 80 Trillion US-$. It was less than half the size before 1994, adjusted for inflation. The global data can be found here at the World Bank’s data repository.

In 2005 26% of the world lived on more than 10 international-$ per day (1.695 billion) in 2015 this increased to 35% (2.595 billion). The data is available at PovcalNet http://iresearch.worldbank.org/PovcalNet/povDuplicateWB.aspx and visualized here https://ourworldindata.org/grapher/distribution-of-population-poverty-thresholds

For the data on this claim see section iii in Francisco Ferreira’s work here.

For the data on this claim see section iii in Francisco Ferreira’s work here.

The World Bank made one projection that assumes the continuation of the growth rate of each country and another projection that assumes the continuation of the growth rate specific to the world region. The difference between these two alternatives is very small as Figure 1.2 in the World Bank report shows.

World Bank estimated that the share of people in extreme poverty declined to 8.6% of the world population in 2018. 7,597,175,534*0.086=653,357,096

Sometimes it is falsely asserted that the global decline of extreme poverty is only due to the increasing prosperity of China. This is not the case.

In the chart linked here I have visualized the change of GDP per capita over the last generation (1990 to 2017) in countries with a high share of extremely poor population. We don’t have estimates for GDP per capita for all poor countries in 1990 and 2017. A number of countries in Africa which are among the very poorest in the world today did not achieve economic growth over the last generation and many of them actually got poorer. As the visualization shows these are: Central African Republic, Burundi, Liberia, the Democratic Republic of Congo, Niger, Sierra Leone, Madagascar, Togo, Guinea-Bissau, and the Gambia

See Martin Ravallion (2016) – Are the world’s poorest being left behind? In the Journal of Economic Growth. Online here https://link.springer.com/article/10.1007/s10887-016-9126-7 and Christoph Lakner and Branko Milanovic (2015) – Global Income Distribution: From the Fall of the Berlin Wall to the Great Recession. In World Bank Economic Review available here: https://www.gc.cuny.edu/CUNY_GC/media/LISCenter/brankoData/wber_final.pdf

See Martin Ravallion (2015) – The Economics of Poverty: History, Measurement, and Policy and section 8 in Martin Ravallion (2016) – Are the world’s poorest being left behind? In the Journal of Economic Growth. Online here https://link.springer.com/article/10.1007/s10887-016-9126-7

Deaton, A., & Zaidi, S. (2002). Guidelines for constructing consumption aggregates for welfare analysis (Vol. 135). World Bank Publications. Available from https://openknowledge.worldbank.org/

Atkinson, A. (2016). Monitoring Global Poverty. Report of the Commission on Global Poverty. World Bank Group. ვაშინგტონი, DC ᲐᲨᲨ. Available online from https://openknowledge.worldbank.org/

GDP per capita data from the World Bank. Survey data on the satisfaction with living standards is from the Gallup World Poll. The idea for this chart is taken from Deaton (2010) – Price Indexes, Inequality, and the Measurement of World Poverty. In American Economic Review, 100, 1, 5󈞎. The lightly-shaded circles are for 2006, the darker circles for 2007, and the darkest circles are for 2008.

Bourguignon, François and Christian Morrisson. 2002. “Inequality Among World Citizens: 1820-1992 .” American Economic Review, 92(4): 727-744. DOI: 10.1257/00028280260344443 Freely online here.

The data from 1820 to 1992 is taken from Bourguignon and Morrisson (2002) – Inequality Among World Citizens: 1820–1992. In American Economic Review, 92, 4, 727–744. Data from 1981 onward are from the World Bank (Povcal Net). In more detail: The share of people of living in poverty and extreme poverty, shown in yellow and red, is taken from Bourguignon and Morrison (2002), and ‘the poverty lines were calibrated so that poverty and extreme poverty headcounts in 1992 coincided roughly with estimates from other sources’. And in a footnote they say, ‘these definitions correspond to poverty lines equal to consumption per capita of $2 and $1 a day, expressed in 1985 PPP.’ To this we added the share of people living below the international poverty line which, since the revision in 2015, is $1.90 at 2011 purchasing-power parity (PPP). The revisions in the definition of the poverty line and the PPP adjustment make the poverty figures in levels not comparable to earlier data—to illustrate this we have plotted both series for the time from 1981 to 1992.

According to the World Bank estimates shown here, this was the global population in extreme poverty:
1990: 1,903,515,870 people
2015: 733,477,316 people
This is a decline by 1,170,038,555 people in 25 years.
Annual decline (on average): 46,801,542 people
Daily decline (on average): 128,223

Ravallion, Martin – Poverty in the Rich World When It Was Not Nearly So Rich. CGD Online here.

This chart is based on the chart in Ravallion (2014) – Poverty in the Rich World When it was not nearly as rich’. First published at the website of the Center for Global Development. The visualized data is unfortunately not available to us. The source article is available here on Martin Ravallion’s private page.

The data source is: Hellebrandt, Tomas and Mauro, Paolo (2015) – The Future of Worldwide Income Distribution (April 1, 2015). Peterson Institute for International Economics Working Paper No. 15-7. Available at SSRN or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2593894. We would like to thank the authors for making the data available to us for this data visualization.

Hellebrandt, Tomas and Mauro, Paolo (2015) – The Future of Worldwide Income Distribution (April 1, 2015). Peterson Institute for International Economics Working Paper No. 15-7. Available at SSRN or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2593894.

The difference between the reported numbers for 2005 and 2015 is 2,594,630,100-1,694,900,300=899,729,800. This is an increase of 899,729,800/10=89,972,980 per year. Or an increase of 89,972,980/365=246,501 per day.

Explanation of how poverty for the world without China was calculated:
In 1981 there were 4.5 billion people in the world. 42% of these were extremely poor. So there were 1.9 billion extremely poor people and 2.6 billion people not in extreme poverty.

In the same year – 1981 – the population of China was 1 billion. Of these 1 billion Chinese 88% were living in extreme poverty. This means that out of all the 1.9 billion extreme poor 0.88 billion were Chinese. Almost half. There were 1.02 billion extreme poor non-Chinese in the world

The world population without China in 1981 was 3.5 billion and of these there were 1.02 billion extreme poor. This is 29%, as shown in the chart.

The data is taken from Hans Rosling (2013) – Highlights from Ignorance survey in the UK published at Gapminder.org.

The survey was conducted by MotivactionInt and is available for download. Oxfam published this summary of the survey results.

Not all 2013 estimates in the 2016 data release are based on a survey conducted in 2013. However, estimates are interpolated between surveys to make figures comparable)

Newhouse, D. L., Suarez-Becerra, P., & Evans, M. (2016). New estimates of extreme poverty for children. Policy Research Working Paper 7845. World Bank Group. Available online here. Castaneda, Andres Doan, Dung Newhouse, David Nguyen, Minh Cong Uematsu, Hiroki Azevedo, Joao Pedro. 2016. Who Are the Poor in the Developing World?. Policy Research Working PaperNo. 7844. World Bank, Washington, DC. World Bank. Available online here.

Where ‘low and middle income countries’ are all countries except Australia, Belgium, Cyprus, Finland, France, Germany, Greece, Iceland, Ireland, Israel, Italy, Luxembourg, Japan, Netherlands, Norway, Portugal, Spain, Sweden, Switzerland, United Kingdom and United States.

An individual is defined as having no education if she/he has never attended any formal school.

The source of the data is Newhouse, D. L., Suarez-Becerra, P., & Evans, M. (2016). New estimates of extreme poverty for children. Policy Research Working Paper 7845. World Bank Group. Available online here. Data comes from surveys taken between 2009 and 2014, but all figures are lined up to represent the estimates of extreme poverty in 2013. The source defines the universe of low and middle income countries as all countries except: Australia, Belgium, Cyprus, Finland, France, Germany, Greece, Iceland, Ireland, Israel, Italy, Luxembourg, Japan, Netherlands, Norway, Portugal, Spain, Sweden, Switzerland, United Kingdom and United States.

This chart is Figure 7 in the Briefing Note UNICEF (2016), Ending Extreme Poverty: a Focus on Children available here. The underlying source of data is Newhouse, D. L., Suarez-Becerra, P., & Evans, M. (2016). New estimates of extreme poverty for children. Policy Research Working Paper 7845. World Bank Group. Available online here. Data comes from surveys taken between 2009 and 2014, but all figures are lined up to represent the estimates of extreme poverty in 2013. The source defines the universe of low and middle income countries as all countries except: Australia, Belgium, Cyprus, Finland, France, Germany, Greece, Iceland, Ireland, Israel, Italy, Luxembourg, Japan, Netherlands, Norway, Portugal, Spain, Sweden, Switzerland, United Kingdom and United States.

Alkire, S., & Foster, J. (2011). Counting and multidimensional poverty measurement. Journal of public economics, 95(7), 476-487

Dollar, David and Aart Kray (2002) – Growth is Good for the Poor. In Journal of Economic Growth. September 2002, Volume 7, Issue 3, pp 195–225. Online here.

Dollar, David, Tatjana Kleineberg, and Aart Kraay (2014) – Growth, inequality, and social welfare : cross-country evidence. Policy Research Working Paper. Online at the World Bank website here.

More details in Table 1, Kraay, A., & McKenzie, D. (2014). Do poverty traps exist? Assessing the evidence. The Journal of Economic Perspectives, 28(3), 127-148.

Our visualisation is an update, based on the same source, of the similar visualisation in Kraay, A., & McKenzie, D. (2014). Do poverty traps exist? Assessing the evidence. The Journal of Economic Perspectives, 28(3), 127-148.

Kraay, A., & McKenzie, D. (2014). Do poverty traps exist? Assessing the evidence. The Journal of Economic Perspectives, 28(3), 127-148.

Banerjee, A., Duflo, E., Goldberg, N., Karlan, D., Osei, R., Parienté, W., … & Udry, C. (2015). A multifaceted program causes lasting progress for the very poor: Evidence from six countries. Science, 348(6236), 1260799. Available online here.

Kraay, A., & McKenzie, D. (2014). Do poverty traps exist? Assessing the evidence. The Journal of Economic Perspectives, 28(3), 127-148.

Bryan, G., Chowdhury, S., & Mobarak, A. M. (2014). Underinvestment in a profitable technology: The case of seasonal migration in Bangladesh. Econometrica, 82(5), 1671-1748. Available online here

Clemens, M. A., Montenegro, C. E., & Pritchett, L. (2016). Bounding the price equivalent of migration barriers. Working Paper. Available online here

Ottaviano, G. I., & Peri, G. (2012). Rethinking the effect of immigration on wages. Journal of the European economic association, 10(1), 152-197.

Gentilini, Ugo, Maddalena Honorati, and Ruslan Yemtsov. (2014). “The state of social safety nets 2014.” Washington, DC : World Bank Group.

Fiszbein and Schady (2009) – Conditional Cash Transfers. World Bank Policy Research Report. Online here.

Banerjee, A. V., Hanna, R., Kreindler, G., & Olken, B. A. (2015). Debunking the Stereotype of the Lazy Welfare Recipient: Evidence from Cash Transfer Programs Worldwide. Working Paper. ხელმისაწვდომია აქ.

Blattman, C., & Dercon, S. (2016). Occupational choice in early industrializing societies: Experimental evidence on the income and health effects of industrial and entrepreneurial work (No. w22683). National Bureau of Economic Research.

There are two key indicators to measure poverty and social exclusion in Europe. The first one is based on the headcount of the population “at-risk-of-poverty”. This corresponds to people living in households with incomes below 60% of the national median equivalised disposable income. The ‘equivalised disposable income’ refers to income after applying equivalence factors to adjust for household composition, and after taking into account social transfers and taxes. The other key indicator relates to ‘material deprivation’, and measures whether households can tick certain boxes, such as having certain goods (e.g. a washing machine, a TV, etc) or living in healthy environments (e.g. absence of pollution, noise, etc.) In the ‘Europe 2020 strategy’, one of the key objectives is to reduce poverty by lifting at least 20 million people out of “the risk of poverty or social exclusion”. Here, “People at risk of poverty or social exclusion” are those in at least one of the following three conditions: “at-risk-of-poverty after social transfers, severely materially deprived, or living in a household with very low work intensity.” You can read more about poverty and material deprivation in Europe directly from Eurostat, where you can also find data for at-risk-of-poverty rates at different thresholds (40%, 50%, 60% and 70% of the national median equivalised household income), as well as at-risk-of-poverty rates that are ‘anchored’ at a point in time.

Bourguignon, François and Christian Morrisson. 2002. “Inequality Among World Citizens: 1820-1992 .” American Economic Review, 92(4): 727-744. DOI: 10.1257/00028280260344443 Free online here.

Fouquet, R., & Broadberry, S. (2015). Seven centuries of European economic growth and decline. The Journal of Economic Perspectives, 29(4), 227-244.

Ferreira, Francisco HG, Shaohua Chen, Andrew Dabalen, Yuri Dikhanov, Nada Hamadeh, Dean Jolliffe, Ambar Narayan et al. “A global count of the extreme poor in 2012: data issues, methodology and initial results.” The Journal of Economic Inequality 14, no. 2 (2016): 141-172. An earlier version of the paper is online here.

Atkinson, A. (2016). Monitoring Global Poverty. Report of the Commission on Global Poverty. World Bank Group. ვაშინგტონი, DC ᲐᲨᲨ. Available online from https://openknowledge.worldbank.org/

Beegle, K., De Weerdt, J., Friedman, J., & Gibson, J. (2012). Methods of household consumption measurement through surveys: Experimental results from Tanzania. Journal of development Economics, 98(1), 3-18. Available online here

Ahluwalia, Montek S., Nicholas G. Carter, and Hollis B. Chenery. 1979. “Growth and Poverty in Developing Countries.” Journal of Development Economics, 6(3): 299–341.

Ferreira, Francisco HG, Shaohua Chen, Andrew Dabalen, Yuri Dikhanov, Nada Hamadeh, Dean Jolliffe, Ambar Narayan et al. “A global count of the extreme poor in 2012: data issues, methodology and initial results.” The Journal of Economic Inequality 14, no. 2 (2016): 141-172. An earlier version of the paper is online here.

Chen, S., & Ravallion, M. (2001). How did the world’s poorest fare in the 1990s?. Review of Income and wealth, 47(3), 283-300.

Jolliffe, D., & Prydz, E. B. (2016). Estimating international poverty lines from comparable national thresholds. The Journal of Economic Inequality, 14(2), 185-198. Available online from http://documents.worldbank.org/

To be precise, the approach used by Jolliffe and Prydz (2016) to recover the national poverty lines relies both on the poverty headcount and the distribution of money-metric welfare (income or consumption, depending on the country) from Povcal. Specifically, the authors observe the distribution of welfare and the number of people below an unknown threshold in that distribution – so their estimates come from finding the value of threshold that, when applied to the observed distribution, gives the reported poverty figure. You can find more details in the paper: Jolliffe, D., & Prydz, E. B. (2016). Estimating international poverty lines from comparable national thresholds. The Journal of Economic Inequality, 14(2), 185-198. Available online from http://documents.worldbank.org/

Ferreira, Francisco HG, Shaohua Chen, Andrew Dabalen, Yuri Dikhanov, Nada Hamadeh, Dean Jolliffe, Ambar Narayan et al. “A global count of the extreme poor in 2012: data issues, methodology and initial results.” The Journal of Economic Inequality 14, no. 2 (2016): 141-172. An earlier version of the paper is online here.

Jolliffe, D., & Prydz, E. B. (2016). Estimating international poverty lines from comparable national thresholds. The Journal of Economic Inequality, 14(2), 185-198. Available online from http://documents.worldbank.org/

To be precise, the approach used by Jolliffe and Prydz (2016) to recover the national poverty lines relies both on the poverty headcount and the distribution of money-metric welfare (income or consumption, depending on the country) from Povcal. Specifically, the authors observe the distribution of welfare and the number of people below an unknown threshold in that distribution – so their estimates come from finding the value of threshold that, when applied to the observed distribution, gives the reported poverty figure. You can find more details in the paper: Jolliffe, D., & Prydz, E. B. (2016). Estimating international poverty lines from comparable national thresholds. The Journal of Economic Inequality, 14(2), 185-198. Available online from http://documents.worldbank.org/

Ferreira, Francisco HG, Shaohua Chen, Andrew Dabalen, Yuri Dikhanov, Nada Hamadeh, Dean Jolliffe, Ambar Narayan et al. “A global count of the extreme poor in 2012: data issues, methodology and initial results.” The Journal of Economic Inequality 14, no. 2 (2016): 141-172. An earlier version of the paper is online here.

PovcalNet explains the process of interpolation for missing reference years as follows: “When the reference year falls between two survey years, an estimate of mean consumption at the reference year is constructed by extrapolating the means obtained from the surveys forward and backward to the reference year. The second step is to compute the headcount poverty rate at the reference year after normalizing the distributions observed in the two survey years by the reference year mean. This yields two estimates of the headcount poverty rates in the reference year. The final reported poverty headcount rate for the reference years is the linear interpolation of the two. When data from only one survey year are available, the reference year mean is based on the survey mean by applying the growth rate in private consumption per capita from the national accounts. The reference year poverty estimate is then based on this mean and on the distribution observed in the one survey year. The better data coverage is in terms of number and frequency of available surveys, the more accurate this lining-up process is and the more reliable the regional estimates will be.”

PovcalNet explains this as follows: “As part of this new round of global poverty measurement, a detailed reassessment of the 2011 PPPs has been conducted for Egypt, Iraq, Jordan, and the Republic of Yemen. It found that the coverage and quality of the 2011 PPP price data for most of these countries were hindered by the exceptional period of instability they faced at the time of the 2011 exercise of the International Comparison Program. Moreover, the poverty estimates resulting from using alternative regression-based PPPs still seem to underestimate poverty severely in these economies, as well as in Lebanon and the Syrian Arab Republic (but not in West Bank and Gaza). In the Middle East and North Africa region, the exclusion of Egypt, Iraq, Jordan, and the Republic of Yemen and the lack of recent data on Algeria and Syria imply that the remaining countries account for only a third of the region’s population, below the 40 percent threshold of regional population coverage needed to report region representative estimates. Adding to this low coverage is the fact that the failure to include data on Egypt, Iraq, and the Republic of Yemen and the lack of recent data on Syria, which are likely to face increasing poverty rates due to instability and civil conflicts, will seriously underestimate regional poverty rates. As a compromise between precision and coverage, the regional poverty totals and headcount ratios are not reported for the Middle East and North Africa, but an estimate of the number of the poor is included in the global total (based on regression-based PPPs and 2011 PPPs, depending on the country).

Ferreira, Francisco HG, Shaohua Chen, Andrew Dabalen, Yuri Dikhanov, Nada Hamadeh, Dean Jolliffe, Ambar Narayan et al. “A global count of the extreme poor in 2012: data issues, methodology and initial results.” The Journal of Economic Inequality 14, no. 2 (2016): 141-172. An earlier version of the paper is online here.

Ferreira, Francisco HG, Shaohua Chen, Andrew Dabalen, Yuri Dikhanov, Nada Hamadeh, Dean Jolliffe, Ambar Narayan et al. “A global count of the extreme poor in 2012: data issues, methodology and initial results.” The Journal of Economic Inequality 14, no. 2 (2016): 141-172. An earlier version of the paper is online here.

Chandy, L., and C. Smith. 2014. “How Poor Are America’s Poorest? US $2 a Day Poverty in a Global Context.” Policy Paper 2014-03, Brookings Institution, Washington, DC. Online here.

The source is: Chandy, L., and C. Smith. 2014. “How Poor Are America’s Poorest? U.S. $2 a Day Poverty in a Global Context.” Policy Paper 2014-03, Brookings Institution, Washington, DC. Available online here.

Beegle, K., De Weerdt, J., Friedman, J., & Gibson, J. (2012). Methods of household consumption measurement through surveys: Experimental results from Tanzania. Journal of development Economics, 98(1), 3-18. Available online here.

Deaton, A. and Kozel, V. 2005a. “Data and Dogma: The Great Indian Poverty Debate” The World Bank Research Observer 20 (2): 177–99. doi:10.1093/wbro/lki009.

Korinek, Anton, Johan Mistiaen and Martin Ravallion. “Survey Nonresponse and the Distribution of Income” Journal of Economic Inequality 4 (2006) no. 2: 33-55.

Beegle, K., De Weerdt, J., Friedman, J., & Gibson, J. (2012). Methods of household consumption measurement through surveys: Experimental results from Tanzania. Journal of development Economics, 98(1), 3-18. Available online here.

Bradshaw, J., & Mayhew, E. (2011). The measurement of extreme poverty in the European Union.

EU-SILC stands for European Union Statistics on Income and Living Conditions.

Angus Deaton (2010) – Price Indexes, Inequality, and the Measurement of World Poverty. American Economic Review, 100(1): 5-34. DOI: 10.1257/aer.100.1.5

Beegle, K., Christiaensen, L., Dabalen, A., & Gaddis, I. (2016). Poverty in a rising Africa. World Bank Publications. Available online here.

Ahluwalia, Montek S., Nicholas G. Carter, and Hollis B. Chenery. 1979. “Growth and Poverty in Developing Countries” Journal of Development Economics, 6(3): 299–341.

Maxim Pinkovskiy and Xavier Sala-i-Martin (2016) – Lights, Camera … Income! Illuminating the National Accounts-Household Surveys Debate. The Quarterly Journal of Economics (2016) 131 (2): 579-631. doi: 10.1093/qje/qjw003 Online at https://academic.oup.com/qje/article-abstract/131/2/579/2607043?redirectedFrom=fulltext

Their research can be found in Sala-i-Martin & Pinkovskiy – Parametric estimations of the world distribution of income. Published on VoxEU on 22 January 2010.

Reuse our work freely

All visualizations, data, and code produced by Our World in Data are completely open access under the Creative Commons BY license. You have the permission to use, distribute, and reproduce these in any medium, provided the source and authors are credited.

The data produced by third parties and made available by Our World in Data is subject to the license terms from the original third-party authors. We will always indicate the original source of the data in our documentation, so you should always check the license of any such third-party data before use and redistribution.

ციტირება

Our articles and data visualizations rely on work from many different people and organizations. When citing this entry, please also cite the underlying data sources. This entry can be cited as:


Უყურე ვიდეოს: GOGITA GOGIDZE - AR CAXVIDE გოგიტა გოგიძე - არ წახვიდე (აგვისტო 2022).